Praktyczne informacje

Oczepiny wczoraj i dziś

Oczepiny (zwane też przebabinami, czepieniem, czepinami) to dawny obrząd weselny znany u większości ludów słowiańskich, podczas którego panna młoda symbolicznie przechodziła ze stanu panieńskiego w zamężny. Nazwa oczepiny pochodzi od czepca, nakrycia głowy, jakie nosiły mężatki w miejsce panieńskiego wianka.

Oczepiny odbywały się o północy, kiedy to pannę młodą prowadzono do bocznej izby, śpiewając przy tym pieśń Oj, chmielu, chmielu.... Potem druhny zdejmowały z głowy panny młodej wianek, ścinano jej warkocz lub skracano włosy, a starsze zamężne kobiety nakładały czepiec. Czepiec weselny, z białego płótna, misternie haftowany, najczęściej był podarunkiem od matki chrzestnej. Brat panny młodej lub najstarszy drużba wręczał go starościnie (która często była wcześniej swatką). Umieszczony na głowie, naznaczony znakiem krzyża, stawał się atrybutem małżeństwa.

Dziś oczepiny najczęściej polegają na rzucaniu przez Parę Młodą, welonu i muszki. Aby jednak do tego doszło, najpierw Pan młody powinien zdobyć swoją żonę, której pilnują inne panny ściśle oblegające krzesło na którym ona siedzi. Gdy to już mu się uda świadkówna odpina Pani Młodej welon, a ta mając zasłonięte przez męża oczy, rzuca nim w kierunku tańczących "panienek". Ta, która go złapie, zostaje Panią Młodą i rozpoczyna się szukanie dla niej partnera. Wówczas to Pan Młody siada na krześle wokół którego rozpoczynają taniec kawalerowie i gdy muzyka się zatrzymuje rzuca swoją muszkę za siebie. Ten który ją złapie zostaje partnerem „nowej Pani Młodej”. Często para która zwyciężyła w konkursie tańczy wspólny taniec ze sobą. Przyjęło się, że osoby które wygrają ten konkurs, mają największe szanse na zawarcie związku małżeńskiego. Częstym błędem z naszego punktu widzenia jest zmuszanie nowej pary młodej do pocałunków, co może być dość kłopotliwe dla nich jak i ich partnerów którzy w tej zabawie uczestniczą – zwróćcie na to uwagę wodzirejowi!